KATALUINAKO EGOERA ETA AUTODETERMINAZIO ESKUBIDEAREN DEFENTSA   Leave a comment


Aurrera Langileria erakunde marxista-leninista, abertzale eta internazionalistak, hurrengo lerroetan Kataluinako prozesu independentistaren inguruko bere ikuspegia plazaratuko du.

“Behargin-klaseak, noski, nazio-auziaren ikuskera propioa du, nazionalismo burges atzerakoiari aurkakoa, bateraezina den ikuskera. Guk teoria nazional staliniarra dugu, oinarrizko printzipioak dira: nazio-arazoa esplotazio kapitalista suntsitzearen aldeko borrokatik banaezina da; herrien autodeterminazio eskubidea besterenezina da; nazioak, bere eskubidearen gauzatze demokratikoan, Estatu bananduan eratu daiteke, beste Estatu bati ala besteari batu daiteke, historikoki partaide den Estatuarekin federatu daiteke, eta libreki adierazitako borondate nazional honi begirunea derrigorrezkoa da; herri guztiak berdinak dira eskubideetan eta herri aurreratuenak atzeratuenei maila berera jasotzen laguntzeko eginbeharra dute; eskubideetan berdinak diren herrien batasun askea zapalkuntza nazionalaren aukera oro ezabatzen du, nazioa gizateriaren zerbitzura ipintzen du eta herrien elkarbizitza anaikorra, bizitza baketsu baten, ongizate aurrerakorreko eta benetako askatasuneko eraikuntza ziurtatzen du.”

Lletra oberta a Reis Bertal (euskaratua) – Joan Comorera, PSUCeko buruzagi historikoa

Post osoa irakurri »

Advertisements

JOERA FILOSOFIKOAK MUGIMENDU FEMINISTAN (ANURADHA GANDHI)   Leave a comment


Sarrera honetan Anuradha Gandhi naxalita indiarraren lan bat aurkezten dizuegu, feminismoari kritikaren ingurukoa. Mugimendu naxalita Sozialismo Zientifikoaren desbideratze maoistaren jarraitzaile izan arren, kasu honetan orokorki ikuspegi iraultzailea ordezkatzen duela uste dugu, maoismoaren mugapenak islatzen badira ere.

Egileak hainbat feminismo mota (liberala, erradikala, anarkista, sozialista…) aztertzen ditu, gero bere kritika plazaratuz.

Nahiz eta Mugimendu Komunistak emakumeen eskubideen arloan lorpen ugari ekarri (bozka eskubidea, dibortzioa, soldaten parekidetasuna… baita armada iraultzailean parte hartzea ere), ez da ahaztu behar Sozialismoa kapitalismotik Komunismorako iragate-fase historikoa dela, eta ibilbide honetan zehar azpiegitura ekonomikoan baita gainegitura politiko eta ideologikoan ere aurreko sistema klasisten kontraesan ugari mantentzen direla, era iraultzailean ebazten jarraitu behar direnak zapalkuntza mota oro gainditzeko. Honen baitan aurkitzen da patriarkatua suntsitzea, baita familia beraren deuseztapena ere.

Gainera, eraikuntza sozialistaren bihurgeneek atzerapausoak ematea beharrezkoa egin dezakete, partziala dena osotasunera baldintzatuz, hau baita aurrera egiten jarraitzeko era bakarra.

Mundu Sozialistaren suntsipenak eta inperialismoaren gainjartzeak, bestetik, atzerapen handia ekarri du herrialde askotan arlo honetan, irakaspenak ateratzea berebiziko garrantzia izanik.

Lan honek emakume langilearen askapenaren auziaren inguruan marxista-leninistoi ideologia burgesaz arazten lagunduko duelakoan gaude.

Post osoa irakurri »

H.A.S.I. III. KONGRESUA   Leave a comment


 

Aurreko batean 1983an egindako H.A.S.I.-ren II. Biltzarraren azterketa plazaratu genuen.

Sarrera honetan 1987. urtean H.A.S.I.-ren III. Kongresuaren hainbat pasarte aurkezten dizkizuegu. Lan honek hainbat atal ditu:

Ildo politkoa aurkezterakoan, lehenik orduko egoera aztertzen da. Estatu espainiarrean, PSOEren sozialdemokrazia eskuinari espainolismoaren bandera kenduta oligarkia finantzariaren tresna hoberena bihurtu zen frankismoarekin hausturarik gabeko demokrazia-burgesa ezarri ahal izateko, honen jarraitasuna bermatzeko, ageriko faxistak zatituak eta eremu estateleko ezker eurokomunista eta ultraezkertiarra ezdeusa izanik. Honela PSOE Europar Erkidego Ekonomikoan (egungo Europar Batasuna) sartu zuen Estatu espainiarra, ekonomia monopolista europarrarentzat onuragarria zen desindistrializazio aurrera eramanez, lanpostu asko suntsituz eta lehen sektorea kaltetuz. Hau NATOn sartzearekin batera etorri zen, inperialismo yankiaren menpeko egitura militarra.

Hego Euskal Herrian erreforma frankistaren porrota eta Estatuto erregionalistak herriaren onespena lortu ez dutela azaleraraziz, alderdi bakoitzaren papera aztertzen da honen inguruan. PSOE, komunitateak aurka ipintzeko politika antieuskaldunarekin, PNV zipaioen sorkuntzarekin eta ZEN plana ezarriz (baita honen zatiketa EA ere) eta HB Euskal Herri Langilearen aldeko borroka iraultzailea aurrera eramanez. Gertatzen ari ziren aldaketa sozio-ekonomikoak bikain aztertzen dira, baita HASIren egitekoak KAS Bloke Gidarian. Langile-mugimendua aztertzerakoan, eraldaketa industriala, teknologia berrien garapena eta 3. sektorearen handitzea aurreikusten dira. Herri-mugimenduaren borroka partzialen azterketa ere badago.

Organizazioaren teoriarekin sartzerakoan, honetan zentralismo demokratikoa, deszentralizazio-zentralizazio harremana, autoritaterean beharra, kontzientzaren papera, efikazia eta efizientziaren lorpena, kritika eta aurokritika gaitasuna, ezagutzaren teoria, praktikaren nozioa autodisplizina jorratzen dira era finean.

Post osoa irakurri »

ESTATU KAPITALISTA MODERNOA ETA BORROKA ARMATUAREN ESTRATEGIA (R.A.F.)   Leave a comment


raf

Sarrera honetan, Nazioarteko Mugimendu Komunistaren borroka-moldeen eta gerrillen azterketarekin jarraituz, RAFaren (Rote Armee Fraktion) oinarrizko beste lan bat aurkeztuko dugu.

RAF XX. 70ko hamarkadan Alemaniako Errepublika Federalean sortu eta garatutako eragin maoistako hiri-gerrilla izan zen. Bere ekintzak banketxe, Estatuko indar errepresibo, fiskal, politikari, nazi ohi eta NATO eta USAko base militarren aurka bideratu ziren. Buruzagitzari egindako Stammheim-eko epaiketa bitartean bere buru esanguratsuenak kartzelan izan ziren erailak. Bi hamarkada ondoren bere burua desegin zuen.

Lan honetan hainbat auzien azterketa eta aurkezpen marxista-leninista zuzenaz gain, antolakunde honen akats larriak ikusi daitezke, hala nola: Mao-rekiko zentzugabeko begirunean (inguruabar historikoagatik ulergarria) oinarritutako erakunde iraultzailearen ikuspegi militarista, alderdia gerrillarekin nahastuz azken honi egotziz abangoardia-papera eta lehenaren eraikuntza gutxietsi edota baztertuz; honekin lotutako boluntarismoa (pindar batek zelaia erre dezake) eta masen bat-batekotasun eta erresistentzia-mugimenduari berez ez duen izaera iraultzailea ematea; gerrilla mugimendu iraultzaile osoaren eraketaren abiapuntu eta oinarritzat hartzea eta honen ekintzek zapaltzaileen botere-egituretan sortutako erreakzioan zehaztean iraultzaren norabidea; ikasleriaren joera bortitz eta ideologia antisistemen paper iraultzailearen puztea (68ko Maiatzean oinarrituta); ez dute langile aristokrazia kontuan hartzen erdigune inperialistako herri langilean duen eragina aztertzeko, burgesiaren euskarri sozial sendoena dena, nahiz eta gazteak/helduak kontraesana aztertzerakoan nolabait lantzen den, baina motz geratzen dena; koadro iraultzaileak ekintza gerrillarien bidez hezten direla eta “erasotzeak masen kontzientzia iraultzailea pizten duela” pentsatzea, benetan Sozialismo Zientifikoaren mundu-ikuskera barneratzea beharrezkoa denean (nahiz eta honetan oinarritutako praxia beharrezkoa izan masen iraultzatzerako) …

Post osoa irakurri »

KLASE-BORROKA GIZARTE SOZIALISTAN (NEXHMIJE HOXHA)   Leave a comment


Nexhmije Hoxha

Nexhmije Hoxha [Xhuglini] Albaniako Alderdi Komunistaren sortzaileetako bat izan zen eta Albaniako Lanaren Alderdiaren (honen jarraipena) zuzendaritzako kide honen suntsipena arte. Italia faxistaren eta Alemania naziaren aurkako Nazio Askapen Mugimenduaren Batzar Orokorraren kide aukeratua izan zen eta Askapen Armadako 1. Batailoian borrokatu zuen. Geroago Albaniako Emakumeen Ligaren Idazkaritzarako hautatu zuten. Garaipena eta urte batzuk eta gero Ikasketa Marxista-Leninisten Institutuaren zuzendaria bihurtu zen. Bere senarra Enver Hoxha-ren heriotza ondoren Fronte Demokratikoko lehendakari izan zen hautatua, kontrairaultzaileek uztera behartu zuten arte.

Albaniako Lanaren Alderdiak marxismo-leninismoaren defentsa irmoa egin zuen bere izate osoan zehar interes berrikustzaile, burges, klasista eta inperialista guztien aurka, eta Albaniako Herri-Errepublikak, urte luzeetan zehar, Sozialismoaren eraikuntzan kota altuenak eta arazo praktikoei erantzun gehienak eman zien herrialdea izan zen.

Ideia sozialen aurrerapenaren arloan, aipatzekoa da hezkuntza herrikoitu eta demokratizatzeko; ohitura erlijioso, feudal eta burgesak ezabatzeko; bizitza sozialean emakumearen zokoratzearen aurka borrokatzeko; armada herrikoitzeko; burokratizazioa borrokatzeko; marxismo-leninismoa herriari helarazteko eta abar. Albania sozialistan egindako iraultza kulturalak abangoardia komunistaren, Alderdiaren gidaritzapean, jokamolde anarkiko eta nahastaileez urrun.

Nahiz eta Albania Sozialistan klase-borrokan barnean eta kanpoan tinko jarraitu, Perestroikaren uholde kontrairaultzailearenarekin batera eta Albaniako Lanaren Alderdiaren zuzendaritzaren hainbat aleen (Ramiz Alia buru) eta Armadako goi-kargu batzuen traizioaren aurrean, sor eta lor geratu ziren. Honek ale endekatuen eta inperialisten laguntzaz Proletalgoaren Diktaduraren suntsipena, ehun produktiboa inperialistei saltzea eta hondatzea, komunista jatorren espetxeratzea (Nexhmije bera) eta memoria historiko antifaxista eta anti-inperialista erasotzea ekarri zuen. Honetarako NBEk bere armada sartu behar izan zuen Albania okupatzera. Honela erregimen neokolonialeko diktadura burgesa ezarri zen.

 

1977ko lan honetan preseski gizarte sozialistan ematen jarraitzen den klase-borrokaren izaeraz mintzo da, klaseetan banandutako gizarte batean historiaren motorra izaten jarraitzen duena, behin esplotatzaileak klase gisa desagerraraziak diren maila batean, baina oraindik kontraesan mota anitz geratzen direnean gainditzeko gizarte komunistaren fase gorenera iristeko. Lehenengo atalean albaniar gizarte sozialistaren barne-kontraesanen izaera eta hauen ebazpenerako eraman beharreko ildo iraultzailea azaltzen du, hala nola proletalgoaren diktaduraren beharra eta beste hainbat auzi kardinal errefusatzen duten teoria antimarxistak borrokatu. Bigarren atalean kanpo-kontraesanen eragina aztertzen du, setio inperialistaren bidez ekiten dutenak, eta Mundu Sozialistaren eta Mundu kapitalistaren arteko borrokaren nondik norakoak azaldu, bestelako “munduen” teoriak deuseztatuz.

Post osoa irakurri »

ZER DA EUSKAL HERRIKO KLASE-BORROKAREN MARKO AUTONOMO NAZIONALA?   Leave a comment


EUSKAL HERRIA ESCUDO 1

Asko teorizatu da Euskal Herriak osatzen duen klase-borrokarako, eta hala izanik iraultzarako, marko autonomo nazionalaren inguruan. Baina inon ez da zinez adierazi zertan datzan hau. Beraz Aurrera Langilerian honi helduko diogu, euskal marxista-leninistontzat berebiziko garrantzia duen gaia dela iruditzen baitzaigu.

Euskal Herria, mendebalde inperialistan kokatutako nazio da, bi Estatu burgesen artean banatua (espainiarra eta frantsesa) eta egitura administratibo bat baino gehiagotan. Estatu hauek Europar Batasunaren egitura inperialistako eta NATO erakunde politiko-militarreko kide dira. Bere hizkuntza euskara da, nahiz eta hizkuntza gutxitua izan eta hizkuntza eramaileak gaztelera (Hegoaldean) eta frantsesa (Iparraldean) izan. Zazpi lurralde historiko hartzen ditu: Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroa Garaia (Hegoaldean) eta Lapurdi, Nafarroa Behera eta Zuberoa (Iparraldean). Bere baitan ekoizpen harremanak eta ekoizpen indarrak, Lana eta Kapitala, sortzen eta birsortzen diren eremua da, hots, klase-borroka ematen den eremua da.

Post osoa irakurri »

1960KO MOSKUKO 81 ALDERDI KOMUNISTA ETA BEHARGINEN BILTZARRA (ENVER HOXHA)   Leave a comment


11149396_452336948259310_8467787235976184906_n

1960an Moskuko 81 Alderdi Komunista eta Beharginen Biltzarra egin zen. Bertan jruschovistek Eremu Sozialistako gainontzeko herrialdeei ofizialki beren ildoa ezartzeko intentzioa zuten, jada marxista-leninisten purgatzeak abiatu baziren ere. Baina biltzar honetan ahots bat altxatu zen berrikustzaileen maneiuen aurka, Enver Hoxha-rena, Albaniako Lanaren Alderdiaren izenean, marxismo-leninismoaren eta Stalin burkidearen defentsa tinkoa eginez, herrialde txiki bat izateagatik jasandako presio guztiei aurre eginda. Ibarruri PCEko salduak beren nagusi berrikustzaileak babesteko asmoz erantzun zion inperialismoarekin “baterako izate baketsua” eta Sozialismoa erdiesteko parlamentu bidezko “ildo baketsua” aipatuz. Hoxha-ri ez zioten erantzuten utzi.

Jruschov-ek estatu-kolpea eman eta bere burua SBAK(b)ren buru ipini eta gero, 1956an honen XX. Kongresuan Stalin-en inguruko “informe sekretua” atera zuen. Honetan burgesiak eta inperialismoak Stalin burkideari buruz esandako gezur eta irain guztiak errepikatzen ziren. “Desestalinizazio” honen helburua Sozialismoaren eraikuntza desbideratzea, galgatzea zen, kapitalismoaren berrezarpenari ekiteko. SESBn jruschovistek “burokraziaren” eta “dogmatismoaren” aurkako kanpainak kapitalismoaren garapena oztopatzen zuten planifikazio eta zentralizazio ekonomikoaren aldeen aurka joateko erabili zuten: soldaten erreforma, errentagarritasuna buru eta erregulatzaile ekonomiko gisa hartzeko erabakia, asmoa eta garrantzia, “balioaren legeari”, deszentralizazioari eta merkatu-ekonomiari joko handia ematez. Honek kanpo-politikan ere izan zuen eragina, barne-politikaren luzapena besterik ez dena, sozialinperialismo moduko bat emanez.

1957. urtean SBAK(b)ko EBaren baitako marxista-leninistek (Molotov, Malenkov, Kaganovich…) Jruschov kargugabetzen dute, baina honek berriro ere indarra erabiliz Zhukov-en laguntzaz “anti-alderdi taldea” deitu eta haiek kanporatzea lortzen du. Urte berean Bukaresten egindako bilera batean Jruschov-ek Mao-rekin zituen desadostasunen ondorioz gainontzeko Alderdi Komunistak Txinako Alderdi Komunistaren aurkako kondena bat sinatzera behartu nahi izan zituen, aurretik honen inguruko inolako informaziorik eman gabe, eta ALAk uko egin zion. Honen ondorioz Albania sozialistak mota guztietako presio politiko, ekonomiko eta militarrak jasan behar izan zituen. Urte amaieran egindako biltzarrean Moskuko Deklarazioa marxista adostu zen, jruschovistek ez zutelako lortu beren ikuspuntuak ezartzea.

Beraz 1960an Moskun egindako 81 Alderdi Komunista eta Beharginen Biltzar honetan jruschovistek Mugimendu Komunistako gainontzeko alderdiei beren ildo antimarxista eta antileninista ezartzeko xedea zuten.

Hoxhak landutako gaien artean inperialismoa eta baterako existentzia baketsua ikuspegi leninista batetik, Bukaresteko bilera horren ondoren jasandako presioak, Moskuko Deklarazio marxistaren defentsa, Tito eta honen arnegari taldearen politika kontrairaultzailea eta joko zikina (Hungariako kontrairaultza eta Grezia barne) eta Stalin burkidearen ustezko “kultu pertsonala” daude.

 

Post osoa irakurri »