Archive for the ‘borroka moldeak’ Category

MATXINADA ARMATUA (KOMINTERN)   Leave a comment


Nazioarteko Mugimendu Komunistaren borroka-moldeen eta gerrillen azterketarekin jarraituz, “Matxinada Armatua” aurkezten dugu.

Lan hau 1928an argitaratu zuen Komintern-ak (Nazioarteko Komunistak) koadro komunisten eta aldekoen ikasketa bultzatzeko borroka armatuaren inguruan. Argitaletxe faltsu baten izenean argitaratu zen legalitate kutsua emateko eta ezizen germaniar batekin atera bazen ere, egiatan hainbat egilek hartu zuten parte bere elaborazioan (Ho Chi Minh haien artean).

Lan honetan porrot egindako proletalgoaren hainbat matxinada armatu aztertzen dira irakaspenak ateratzeko asmoz eta gero zuzentarau batzuk eman. Matxinada hauek dira: Reval (Estonia, 1924), Hanburg (Germania, 1924) eta Kanton eta Shangai (Txina, 1927). Ez dira Hungaria eta Bavaria-ko adibideak aztertzen, zeintzuek armada gorrien sorkuntza ekarri zuten, inperialistek SESB “beste herrialdeen aferetan sartzea” ez egoztearren.

Lana matxinada armatuaren borroka moldean zentratzen da, Alderdi Komunistaren paperan honen prestakuntzan eta hau greba politiko eta manifestazio armatuen uztartze bidez planteatuz, matxinadan kale-borrokek eta hiriko borroka armatuak duten garrantzia azpimarratuz. Iraultzak gerra zibil iraultzaile luzeago baten forma hartzea berezkoa dela onartu arren, ez da sartzen borroka armatu honen nondik norakoak sakonki aztertzera. Nekazal eremuko gerrillen formakuntza bai lantzen da, baina ez hiri-gerrillena.  Ez da lantzen ezta ere borroka armatuaren papera egoera iraultzailearen sorkuntzan, nahiz eta ekintza gerrillariak babestu behar direla esan masen sostengua badute.

Kontuan hartzen ez duen beste puntu garrantzitsu bat, bere garairako ere, Estatu inperialisten ejertzitoen profesionalizazioa da, politikoki ziurrak izateko helburuaz. Honetan erakunde faxisten elikatzea eta babesa ere garrantzia handia hartzen du. Hala ere, ez da menperakuntza forma faxistapeko egoerarik aztertzen. Egun oso kontuan hartzekoak dira ere kontrairaultza prebentiboaren doktrinak eta gizartearen eta errepresioaren militarizazioa, inperialismoaren erreakziorako joeraren eskutik, edozein kimu iraultzaile mozteko ezarriak.

 

Post osoa irakurri »

Advertisements

KATALUINAKO EGOERA ETA AUTODETERMINAZIO ESKUBIDEAREN DEFENTSA   Leave a comment


Aurrera Langileria erakunde marxista-leninista, abertzale eta internazionalistak, hurrengo lerroetan Kataluinako prozesu independentistaren inguruko bere ikuspegia plazaratuko du.

“Behargin-klaseak, noski, nazio-auziaren ikuskera propioa du, nazionalismo burges atzerakoiari aurkakoa, bateraezina den ikuskera. Guk teoria nazional staliniarra dugu, oinarrizko printzipioak dira: nazio-arazoa esplotazio kapitalista suntsitzearen aldeko borrokatik banaezina da; herrien autodeterminazio eskubidea besterenezina da; nazioak, bere eskubidearen gauzatze demokratikoan, Estatu bananduan eratu daiteke, beste Estatu bati ala besteari batu daiteke, historikoki partaide den Estatuarekin federatu daiteke, eta libreki adierazitako borondate nazional honi begirunea derrigorrezkoa da; herri guztiak berdinak dira eskubideetan eta herri aurreratuenak atzeratuenei maila berera jasotzen laguntzeko eginbeharra dute; eskubideetan berdinak diren herrien batasun askea zapalkuntza nazionalaren aukera oro ezabatzen du, nazioa gizateriaren zerbitzura ipintzen du eta herrien elkarbizitza anaikorra, bizitza baketsu baten, ongizate aurrerakorreko eta benetako askatasuneko eraikuntza ziurtatzen du.”

Lletra oberta a Reis Bertal (euskaratua) – Joan Comorera, PSUCeko buruzagi historikoa

Post osoa irakurri »

H.A.S.I. III. KONGRESUA   Leave a comment


 

Aurreko batean 1983an egindako H.A.S.I.-ren II. Biltzarraren azterketa plazaratu genuen.

Sarrera honetan 1987. urtean H.A.S.I.-ren III. Kongresuaren hainbat pasarte aurkezten dizkizuegu. Lan honek hainbat atal ditu:

Ildo politkoa aurkezterakoan, lehenik orduko egoera aztertzen da. Estatu espainiarrean, PSOEren sozialdemokrazia eskuinari espainolismoaren bandera kenduta oligarkia finantzariaren tresna hoberena bihurtu zen frankismoarekin hausturarik gabeko demokrazia-burgesa ezarri ahal izateko, honen jarraitasuna bermatzeko, ageriko faxistak zatituak eta eremu estateleko ezker eurokomunista eta ultraezkertiarra ezdeusa izanik. Honela PSOE Europar Erkidego Ekonomikoan (egungo Europar Batasuna) sartu zuen Estatu espainiarra, ekonomia monopolista europarrarentzat onuragarria zen desindistrializazio aurrera eramanez, lanpostu asko suntsituz eta lehen sektorea kaltetuz. Hau NATOn sartzearekin batera etorri zen, inperialismo yankiaren menpeko egitura militarra.

Hego Euskal Herrian erreforma frankistaren porrota eta Estatuto erregionalistak herriaren onespena lortu ez dutela azaleraraziz, alderdi bakoitzaren papera aztertzen da honen inguruan. PSOE, komunitateak aurka ipintzeko politika antieuskaldunarekin, PNV zipaioen sorkuntzarekin eta ZEN plana ezarriz (baita honen zatiketa EA ere) eta HB Euskal Herri Langilearen aldeko borroka iraultzailea aurrera eramanez. Gertatzen ari ziren aldaketa sozio-ekonomikoak bikain aztertzen dira, baita HASIren egitekoak KAS Bloke Gidarian. Langile-mugimendua aztertzerakoan, eraldaketa industriala, teknologia berrien garapena eta 3. sektorearen handitzea aurreikusten dira. Herri-mugimenduaren borroka partzialen azterketa ere badago.

Organizazioaren teoriarekin sartzerakoan, honetan zentralismo demokratikoa, deszentralizazio-zentralizazio harremana, autoritaterean beharra, kontzientzaren papera, efikazia eta efizientziaren lorpena, kritika eta aurokritika gaitasuna, ezagutzaren teoria, praktikaren nozioa autodisplizina jorratzen dira era finean.

Post osoa irakurri »

ESTATU KAPITALISTA MODERNOA ETA BORROKA ARMATUAREN ESTRATEGIA (R.A.F.)   Leave a comment


raf

Sarrera honetan, Nazioarteko Mugimendu Komunistaren borroka-moldeen eta gerrillen azterketarekin jarraituz, RAFaren (Rote Armee Fraktion) oinarrizko beste lan bat aurkeztuko dugu.

RAF XX. 70ko hamarkadan Alemaniako Errepublika Federalean sortu eta garatutako eragin maoistako hiri-gerrilla izan zen. Bere ekintzak banketxe, Estatuko indar errepresibo, fiskal, politikari, nazi ohi eta NATO eta USAko base militarren aurka bideratu ziren. Buruzagitzari egindako Stammheim-eko epaiketa bitartean bere buru esanguratsuenak kartzelan izan ziren erailak. Bi hamarkada ondoren bere burua desegin zuen.

Lan honetan hainbat auzien azterketa eta aurkezpen marxista-leninista zuzenaz gain, antolakunde honen akats larriak ikusi daitezke, hala nola: Mao-rekiko zentzugabeko begirunean (inguruabar historikoagatik ulergarria) oinarritutako erakunde iraultzailearen ikuspegi militarista, alderdia gerrillarekin nahastuz azken honi egotziz abangoardia-papera eta lehenaren eraikuntza gutxietsi edota baztertuz; honekin lotutako boluntarismoa (pindar batek zelaia erre dezake) eta masen bat-batekotasun eta erresistentzia-mugimenduari berez ez duen izaera iraultzailea ematea; gerrilla mugimendu iraultzaile osoaren eraketaren abiapuntu eta oinarritzat hartzea eta honen ekintzek zapaltzaileen botere-egituretan sortutako erreakzioan zehaztean iraultzaren norabidea; ikasleriaren joera bortitz eta ideologia antisistemen paper iraultzailearen puztea (68ko Maiatzean oinarrituta); ez dute langile aristokrazia kontuan hartzen erdigune inperialistako herri langilean duen eragina aztertzeko, burgesiaren euskarri sozial sendoena dena, nahiz eta gazteak/helduak kontraesana aztertzerakoan nolabait lantzen den, baina motz geratzen dena; koadro iraultzaileak ekintza gerrillarien bidez hezten direla eta “erasotzeak masen kontzientzia iraultzailea pizten duela” pentsatzea, benetan Sozialismo Zientifikoaren mundu-ikuskera barneratzea beharrezkoa denean (nahiz eta honetan oinarritutako praxia beharrezkoa izan masen iraultzatzerako) …

Post osoa irakurri »

ZER DA EUSKAL HERRIKO KLASE-BORROKAREN MARKO AUTONOMO NAZIONALA?   Leave a comment


EUSKAL HERRIA ESCUDO 1

Asko teorizatu da Euskal Herriak osatzen duen klase-borrokarako, eta hala izanik iraultzarako, marko autonomo nazionalaren inguruan. Baina inon ez da zinez adierazi zertan datzan hau. Beraz Aurrera Langilerian honi helduko diogu, euskal marxista-leninistontzat berebiziko garrantzia duen gaia dela iruditzen baitzaigu.

Euskal Herria, mendebalde inperialistan kokatutako nazio da, bi Estatu burgesen artean banatua (espainiarra eta frantsesa) eta egitura administratibo bat baino gehiagotan. Estatu hauek Europar Batasunaren egitura inperialistako eta NATO erakunde politiko-militarreko kide dira. Bere hizkuntza euskara da, nahiz eta hizkuntza gutxitua izan eta hizkuntza eramaileak gaztelera (Hegoaldean) eta frantsesa (Iparraldean) izan. Zazpi lurralde historiko hartzen ditu: Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroa Garaia (Hegoaldean) eta Lapurdi, Nafarroa Behera eta Zuberoa (Iparraldean). Bere baitan ekoizpen harremanak eta ekoizpen indarrak, Lana eta Kapitala, sortzen eta birsortzen diren eremua da, hots, klase-borroka ematen den eremua da.

Post osoa irakurri »

1960KO MOSKUKO 81 ALDERDI KOMUNISTA ETA BEHARGINEN BILTZARRA (ENVER HOXHA)   Leave a comment


11149396_452336948259310_8467787235976184906_n

1960an Moskuko 81 Alderdi Komunista eta Beharginen Biltzarra egin zen. Bertan jruschovistek Eremu Sozialistako gainontzeko herrialdeei ofizialki beren ildoa ezartzeko intentzioa zuten, jada marxista-leninisten purgatzeak abiatu baziren ere. Baina biltzar honetan ahots bat altxatu zen berrikustzaileen maneiuen aurka, Enver Hoxha-rena, Albaniako Lanaren Alderdiaren izenean, marxismo-leninismoaren eta Stalin burkidearen defentsa tinkoa eginez, herrialde txiki bat izateagatik jasandako presio guztiei aurre eginda. Ibarruri PCEko salduak beren nagusi berrikustzaileak babesteko asmoz erantzun zion inperialismoarekin “baterako izate baketsua” eta Sozialismoa erdiesteko parlamentu bidezko “ildo baketsua” aipatuz. Hoxha-ri ez zioten erantzuten utzi.

Jruschov-ek estatu-kolpea eman eta bere burua SBAK(b)ren buru ipini eta gero, 1956an honen XX. Kongresuan Stalin-en inguruko “informe sekretua” atera zuen. Honetan burgesiak eta inperialismoak Stalin burkideari buruz esandako gezur eta irain guztiak errepikatzen ziren. “Desestalinizazio” honen helburua Sozialismoaren eraikuntza desbideratzea, galgatzea zen, kapitalismoaren berrezarpenari ekiteko. SESBn jruschovistek “burokraziaren” eta “dogmatismoaren” aurkako kanpainak kapitalismoaren garapena oztopatzen zuten planifikazio eta zentralizazio ekonomikoaren aldeen aurka joateko erabili zuten: soldaten erreforma, errentagarritasuna buru eta erregulatzaile ekonomiko gisa hartzeko erabakia, asmoa eta garrantzia, “balioaren legeari”, deszentralizazioari eta merkatu-ekonomiari joko handia ematez. Honek kanpo-politikan ere izan zuen eragina, barne-politikaren luzapena besterik ez dena, sozialinperialismo moduko bat emanez.

1957. urtean SBAK(b)ko EBaren baitako marxista-leninistek (Molotov, Malenkov, Kaganovich…) Jruschov kargugabetzen dute, baina honek berriro ere indarra erabiliz Zhukov-en laguntzaz “anti-alderdi taldea” deitu eta haiek kanporatzea lortzen du. Urte berean Bukaresten egindako bilera batean Jruschov-ek Mao-rekin zituen desadostasunen ondorioz gainontzeko Alderdi Komunistak Txinako Alderdi Komunistaren aurkako kondena bat sinatzera behartu nahi izan zituen, aurretik honen inguruko inolako informaziorik eman gabe, eta ALAk uko egin zion. Honen ondorioz Albania sozialistak mota guztietako presio politiko, ekonomiko eta militarrak jasan behar izan zituen. Urte amaieran egindako biltzarrean Moskuko Deklarazioa marxista adostu zen, jruschovistek ez zutelako lortu beren ikuspuntuak ezartzea.

Beraz 1960an Moskun egindako 81 Alderdi Komunista eta Beharginen Biltzar honetan jruschovistek Mugimendu Komunistako gainontzeko alderdiei beren ildo antimarxista eta antileninista ezartzeko xedea zuten.

Hoxhak landutako gaien artean inperialismoa eta baterako existentzia baketsua ikuspegi leninista batetik, Bukaresteko bilera horren ondoren jasandako presioak, Moskuko Deklarazio marxistaren defentsa, Tito eta honen arnegari taldearen politika kontrairaultzailea eta joko zikina (Hungariako kontrairaultza eta Grezia barne) eta Stalin burkidearen ustezko “kultu pertsonala” daude.

 

Post osoa irakurri »

ETA(m)ren GUTUNAK VII. BILTZARRARI   1 comment


1336065242942

Aurkezten dizkizuegun hurrengo bi gutunak ETA(m)k ETA p-m-ko VII Biltzarrari egindako ekarpenak dira, zeinetan Pertur eta Errekak idatziktako Otzagabia Ponentzia eztabaidatuko zen. 1976ko irailean, Biltzarra egiteko unean, ordea, Pertur jada desagerrarazia zegoen. Gutun hauek Argalak idatzi zituen eta Txomin Iturberekin batera egon zen Biltzarrean hauek aurkezteko.

Biltzar honetan beste dokumentu bat eztabaidatu zen, Euskal Herri Langilearen Alderdi Sozialista, baina gehiengoa Otzagabiaren alde agertu zen (polimili, berezi eta milietako ordezkariak barne).

Gutun hauetan jorratzen dena Biltzarreko gai nagusi berak dira, baina era oso laburbilduan: masa borrokaren eta borroka armatuaren arteko antolakuntza-harremana demokrazia-burges batean, eta Alderdi politiko baten beharra, aurrekoarekin lotuta bere izaera eta egitekoak zehaztuz.

Idazkien hasieran onartzen den bezala, honen inguruko azterketak irakaspen unibertsalen ezagutzaren gabezia du, eta Euskal Herriko esperientzian oinarritzen da gehienbat, honek azterketari sakontasuna kentzen diolarik (nahiz eta alderantziz aurkeztu). Alderdiaren inguruan, behargin-klasearen alderdia izan behar duela, eta mugimendu iraultzailearen gidari papera bete behar duela argi uzten da, baina honek izan beharreko teoriaz mintzatzerakoan, ez da zehazten Sozialismo Zientifikoa, marxismo-leninismoa ala beste zerbait izan behar duen.

Planteamendu hauetatik jaioko ziren, alde batetik, EIA (Euskal Iraultzarako Alderdia) bloke p-m-an (eurokumunismoak hartuta EEn disolbatu zuena) eta bestetik, HASI (Herriko Alderdi Sozialista Iraultzailea) KAS blokearen baitan (kulturalistek “autodisolbarazi” zutena, herriko masen artean beharrezko loturak eta indarra lortu ez zuenaren adierazle).

Post osoa irakurri »